Pomjeranjem kazaljki na časovnicima za jedan sat unaprijed, u 02.00 sata počinje ljetnje računanje vremena.
Ljetnje računanje vremena u ovoj godini počinje posljednje nedjelje marta, tako što se vrijeme u 02.00 sata noću pomjera za jedan sat unaprijed i računa kao 03.00 časa.
Ljetnje računanje vremena i završava se posljednje sedmice u oktobru.
Cilj pomeranja vremena uglavnom je ušteda električne energije. Letnje računanje vremena prvi put uvedeno je kod nas 27. marta 1983. godine.
Od 1995. godine kazaljke na satovima su pomjerane u posljednjoj sedmici septembra na osnovu odluka koje je donosila vlada, a od 2006. ljetnje računanje vremena usklađeno sa Evropskom unijom.
U svijetu, službeno vrijeme se pomjera unapred u poznu zimu ili rano proljeće, a vraća unazad u jesen, najčešće za jedan sat, ali tačan broj sati i datumi izmjena određuju se na lokalnom nivou i podložni su promjenama.
Pomjeranje kazaljki u zapadnoj Evropi uvedeno je početkom 1970-ih godina, sa obrazloženjem da se time "produžava" dan, omogućava ušteda u potrošnji električne energije, povećava produktivnost, poboljšava prilagođavanje ljudi i radni dan čini efikasnijim.
Pomjeranje vremena se u većini slučajeva obavlja u noći između subote i nedjelje da ne bi izazvalo veće probleme za radno stanovništvo.
Prelazak na ljetnje računanje vremena prvi put je zabilježeno 1916. godine u zemljama na sjeveru Evrope, a do sada je uvedeno u oko 70 država, uglavnom na sjevernoj hemisferi. Zemlje EU, kao i ostale države u Evropi, odredile su da početak ljetnjeg vremena bude posljednje nedjelje u martu, a završetak posljednje sedmice u oktobru.
Na južnoj hemisferi početak i kraj ljetnjeg vremena je obrnut u odnosu na sjevernu. Većina modernih računarskih operativnih sistema ima mogućnost automatskog prelaska na ljetnje računanje vremena.
Pojedini astronomi su protiv pomjeranja kazaljki i vještačkog "produženja" dana, makar se to pravdalo i ekonomskom računicom.
