Oslanjajući se na Velsovog Čarlsa Fostera Kejna, kao i na tradiciju klasika ruske literature, Karlos Fuentes je na stranicama ovog svog ranog romana (1962), ujedno jednog od pionira magičnog realizma, predočio životnu putanju intrigantnog Artemija Kruza, bivšeg vojnika Meksičke revolucije koji, nakon utihnuća revolucionarnih previranja, bogatstvo i moć stiče putem raznovrsnih nezakonitih radnji (ucena, podmićivanja, nasilja, manipulacija berzanskim vrednostima...) postajući tako vodeći čovek meksičke političke konstelacije, medijski magnat, glavni finansijer i akcionar. S obzirom na predočena polja i načine delovanja Fuentesovog književnog junaka, stiče se utisak da je prisustvo odrednice intrigantan u kontekstu govora u Artemiju Kruzu rezultat sasvim prirodnog i logičnog povezivanja pojmova. Ipak, istinski razlog pripisivanja ove osobine glavnom junaku romana ogleda se u činjenici da njegov karakterni sklop podrazumeva daleko raznovrsniji arsenal svojstava: pored negativnih crta i loših postupaka, Kruz se odlikuje nizom osobina ili činova pozitivnog predznaka što ga čini paradigmatičnim primerom antijunaka.