Nešto krupno ne štima u ovogodišnjem kalendaru Gradske boračke organizacije herojskog grada Doboja kada je njeno rukovodstvo „previdjelo“ obilježavanje 14. februara – Dana boraca Republike Srpske!? Da, da, nismo pri ovome zaboravili ni Udruženje veterana i branilaca „Drugi maj“ iz Doboja koje je takođe apstiniralo od obilježavanja boračkog praznika!
I, kako neko od dobronamjernih ne bi pomislio da nam je namjera da nešto spočitavamo borcima Grada heroja, reći ćemo odmah kako smatramo da odavno u ovoj lokalnoj zajednici niko borce ništa ne pita niti zarezuje; boračka populacija je odavno gurnuta u ralje politike i prepuštena mešetarenju njenog tobože izabranog rukovodstva.
Isto tako, ne treba griješiti dušu pa reći kako je drugdje u Republici Srpskoj bitno drugačije. Prvo je SDS, poslije rata, bio namjerio da borce i njihovu organizaciju veže za sebe što je iritiralo stranke lijeve orijentacije da okupe „svoju“ boračku populaciju u tzv. BO „Slogu“. I kako je potom rapidno jačala lijeva politička opcija, tako se povijao i BORS u kome je rukovođenje poodavno preuzeo SNSD. Simptomatično je da se danas u vrijeme političke polarizacije između vladajuće koalicije i Saveza za promjene gotovo ni ne pominje boračka organizacije Republike Srpske, što je očit argument da je ista skrajnuta na društvenu marginu.
No, ipak, nije sve tako benigno kako izgleda na prvi pogled!
Naime, borci više masovno ne učestvuju na važnim republičkim manifestacija, kao što je Dan Republike Srpske, Dan boraca Republike Srpske i sl. koje se kao centralne manifestacije Vlade Republike Srpske organizuju u Banjoj Luci čime u lokalnim zajednicama u kojima je SNSD na vlasti nema izražene potrebe za boračkim manifestovanjem. A bilo bi logično da upravo oni političari koji su direktni stvaraoci Republike Srpske, kao i borci koji su je na terenu branili i odbranili imaju važnu ulogu na rečenim priredbama.
Na drugoj strani Savez za promjene ne pokazuje prilježnost centralnim manifestacijama koje organizuje vladajući blok (Čitaj; SNSD) a onda sljedstveno tome nema inicijativu niti održava niti podržava manifestacije boračke organizacije na lokalnom nivou, tj,. u opštinama i gradovima u kojima vrši vlast.
Kada se navedeno pasiviziranje boraca ima u vidu, čemu onda praznoslovni pozivi aktuelne vlasti narodu da danas jače nego do sada (Misli se na poslijeratni period) ustane u odbranu Republike Srpske koja je, bar po pričanju čelnika aktuelne vlasti, apsolutno ugrožena!?
Eklatantan primjer za ovo što tvrdimo jeste ovogodišnje manifestovanje proslave Dana Repblike 9. januara u Banjoj Luci koje je ponegdje u lokalnim zajednicama, kao na primjer u Doboju, imalo skroman performans omladine SNSD-a i to je bilo sve.
Da stvar bude upečatljivija, za Dan boraca koji je manifestovano obilježen u Banjoj Luci, u Doboju je bukvalno previdjen, dakle, niti je planiran niti obilježen uz učešće onih koji su ovaj grad (Gle, ironije: Grad-heroj) branili i odbranili tokom svih ratnih godina.
Da, ipak, nije sve crno, svjedoči jedan svijetao primjer iz našeg okruženja. Radi se o Brodu, ovoj opštini, njenom načelniku i Opštinskoj boračkoj organizaciji. Imali smo priliku i čast da prisustvujemo nekim dijelovima manifestacije ovogodišnjeg obilježavanja Dana boraca i uvjerimo na licu mjesta.
Naime, uz projekciju filma o mlađanom Spomenku Gostiću (Kome je u Doboju svojevremeno podignut spomenik kod nove crkve) pjesnici Književnog kluba „Jovan Dučić“ iz Doboja čitali su svoju petriotsku liriku. Oni su zvanično pozvani od strane rukovodstva Boračke organizacije Brod, kao što je pozvan i autor dokumentarca „Spomenko na vječnoj straži“ Mile Savić iz Banje Luke. U prepunom amfiteatru Srednje škole „Nikola Tesla“ u prvom redu u publici su sjedili načelnik Ilija Jovičić i drugi uglednici ove opštine i u svečanoj atmosferi davali primjer kako praktično treba poštovati žrtve 240 boraca opštine Brod palih u Odbrambeno-otadžbinskom ratu 1992-1995. godine.
Spomenik palim borcima u centru Broda, kao i spomen-bista generalu Slavku Lisici, proslavljenom komandantu i oslobodiocu Broda, blješte danas u punom sjaju i svjedoče o neraskidivoj vezi onih koji su pali u borbi za slobodu i onih koji tu slobodu danas uživaju.
Na kraju, ljudski je priznati i reći: Brođani, svaka vam čast! A u istom kontekstu: Dobojlije, stid vas i sram bilo!
Vasilije Šajinović
